De vorige bijeenkomst was een belangrijke. We hadden namelijk een bijeenkomst voor de ouders. Zo kunnen ze even kennismaken met de groep waarmee we gaan en krijgen ze meer te weten over de reis en over dingen die we zeker niet moeten vergeten.

Esta-procedure
Voor de bijeenkomst hebben we eerst nog een paar belangrijke dingen te doen! We moeten namelijk de esta-procedure nog doorlopen om via de VS te mogen reizen. Niet iedereen begreep gelijk wat het was want ik kreeg tijdens het invullen van de lijst nog de vraag: ‘is dit voor de vliegtickets?’. Haha nee dat weer niet. Toen we uiteindelijk na een best wel lange tijd eindelijk klaar waren, hebben we gelijk de teamrollentest gedaan op internet. Iedereen moest deze voor zich zelf maken en de antwoorden bewaren.

Millenniumdoelen in Masaya
Na de test zijn we weer terug gegaan naar het leslokaal. Hier hebben we de millenniumdoelen besproken van vorige week. We hadden een paar vragen gekregen zoals wat wil je in Masaya leren over het doel en hoe gaat je dit mee naar huis nemen enzovoorts. Deze hebben we in groepjes gedaan en nu besproken in de klas. Na deze opdrachten kregen we weer een interessante presentatie van Esther over interculturele communicatie. Onder de presentatie hoorde ik nogal veel buiken knorren en merkte ik dat er veel mensen waren met honger.

Expeditie Masaya ook spannend voor onze ouders
Toen de presentatie klaar was gingen we eindelijk eten. We kregen in de aula een lekker diner met broodjes, soep en salade! Lekker lekker! Toen we dat allemaal opgegeten hadden hebben we snel alles opgeruimd en de tafels en stoelen klaar gezet voor de ouderavond. Alle ouders waren gearriveerd en de ouderavond kon beginnen. Het was erg leuk om te zien wie wiens ouders waren. Je kon het bij iedereen erg goed zien. Toen alle vragen waren gesteld was de bijeenkomst voorbij. We hebben erg veel gedaan en komen steeds dichter bij bij de spannende reis die we gaan krijgen! We zijn steeds weer iets meer voorbereid!

De deelnemers zijn al aan het aftellen, het duurt niet lang meer of ze vertrekken naar Nicaragua! Ze zijn druk bezig met alle voorbereidingen: ze leren een beetje Spaans, maken kennis met elkaar, verzamelen informatie over Masaya, Nicaragua, Millenniumdoelen, en nog veel meer, leren elkaar beter kennen, leggen contact met hun gastgezin ….

Maar wie zijn de deelnemers eigenlijk?

Op de site van Helicon stellen ze zich voor!

Ook de derde bijeenkomst zit er weer op en wat gaat de tijd dan toch snel. Zeker als je een medereisgenote de dagen af ziet tellen in haar agenda. Over 36 dagen is het dan eindelijk zover, het echte avontuur gaat beginnen!

Ook voor deze bijeenkomst hebben we niet stil gezeten. We hebben namelijk in groepjes van 3 of 4 personen een presentatie voorbereidt van 1 van de 3 voorgelegde onderwerpen.
Allereerst de presentatie over ontwikkelingssamenwerking, natuurlijk wist ik hier al het een en ander over, maar verdieping en herhaling werkt toch zeer verfrissend voor de hersenen. Ook ben ik meer over de SSNM te weten gekomen, zo zie je maar weer dat er veel bij komt kijken en er mooie projecten zijn gerealiseerd.
Na een korte pauze kwam de presentatie waar onder andere ik druk mee bezig ben geweest, met als onderwerp MASAYA! Met een PowerPoint vol mooie foto’s van de bezienswaardigheden, producten uit Masaya en de omgeving hebben we denk ik een goed beeld weten te vormen van de verscheidenheid die deze plaats kent.
De laatste presentatie ging over Nicaragua, het land waarin onze bestemming ligt.
Gelukkig weten we nu welke klimaat we kunnen verwachten, handig bij het pakken van de koffers en hoeveel inwoners Nicaragua telt per vierkante kilometer, dit is heel wat minder dan dat wij hier in Nederland kennen! Maar ook andere interessante onderwerpen zijn naar voren gekomen, zoals de bevolkingsverdeling, het eten, de munteenheid, de cultuur en onder andere de geschiedenis die terug gaat in de tijd van Columbus.

Dan de vertaling van het liedje, Me gustas tu - Ik vind je leuk van Mabu Chao. Velen van ons zijn door deze opdracht bewust geworden dat Google vertalen niet ideaal is en het kopiëren van een songtekstpagina ook niet het gewenste resultaten oplevert. Wel krijg je hier leuke uitspraken door, die de sfeer in de groep hooghouden We zullen dus nog beter en serieuzer aan de bak moeten.
Dan maar even een potje Kwartet in het Spaans, ligt dit aan mij of wordt het steeds moeilijker naar mate je ouder wordt. Al met al toch gewonnen en de winnaars werden rijkelijk beloond met een leuk presentje, misschien verrassend maar zeker gewaardeerd!

Oke, en dan nu echt wat serieuzer.. Enkele tips met betrekking tot PR en Social media werden op een leuke en interactieve manier aan ons gepresenteerd, met als doel om ons iets bewuster te maken van de voor- en nadelen die bijvoorbeeld een Facebookaccount met zich mee kan brengen. En zoals altijd de tijd van de bijeenkomt te kort is, is dat ook de ruimte in dit blog. Nog snel wat dingen bespreken met betrekking tot de PR en we zijn er al weer klaar mee voor vandaag. Nu nog maar wat Spaanse zinnen gaan leren, anders wordt de brief naar ons gastgezin misschien wel erg onbegrijpelijk…… Gelukkig hebben we foto’s om veel dingen duidelijk te kunnen krijgen

Het is me gelukt: ik behoor tot de 10 laatste gelukkigen die meedoen met Expeditie Masaya en  naar Masaya in Nicaragua gaan!!
In februari organiseert Stichting Stedenband Nijmegen-Masaya samen met Helicon MBO Nijmegen een reis naar Masaya voor 10 studenten. Na een paar spannende selectieronden heb ik dan het geluk dat ik mee mag. Vraag me niet waarom, maar blijkbaar was ik goed genoeg om mee te mogen!

Masaya, een wereld van verschil met Wanroij?
Helemaal vanuit ons koude kikkerlandje mag ik in februari (helaas tijdens het carnaval) 16 dagen genieten van een hele andere cultuur in Masaya. Voor mensen die niet weten waar dit is…: in Nicaragua, helemaal in Zuid-Amerika! Oftewel: heel lang vliegen en een hele belevenis voor iemand die in zo’n klein simpel boerendorp woont genaamd Wanroij!
We gaan kijken waarin de mensen en cultuur in Nicaragua verschillen, maar misschien zijn er ook wel veel overeenkomsten.

Ervaringen in Masaya delen met Nijmeegse volk en omgeving
We gaan niet gewoon lekker vakantie vieren. Nee:  we zijn er ook met een doel!: een soort ontwikkelingswerk. We gaan in Masaya veel nieuwe dingen ervaren. Onze ervaringen delen we dan met het Nijmeegse volk en omgeving, zodat Stichting Stedenband Nijmegen-Masaya meer naamsbekendheid krijgt! (Dus vandaar dat ik jullie nu al met dit verhaal lastig val ):P.

Druk programma Expeditie Masaya: projecten Stedenband bezoeken en genieten
We hebben een druk programma met onder andere bezoeken aan:
• projecten van de Stichting Stedenband Nijmegen-Masaya
• een beroemde vulkaan waar nog rook uit komt.
We gaan lokale jeugd ontmoeten, maar ook typische gezellige markten bezichtigen. En als het ff kan: lekker luieren op schitterende witte stranden en zwemmen in helder blauw water.

Twee weken niet douchen?
Voor degene die nu jaloers wordt: het is niet een en al feest. We leven in een gastgezin en dit heeft waarschijnlijk geen douche. Ik ga dus ook ervaren hoe het is om 2 weken niet te douchen! Niet alleen ga ik dit ervaren, maar ook de mensen om mij heen. Ik denk namelijk dat er geen deo zo goed is om de lichaamsgeur van een 2 weken niet gedoucht lichaam te verminderen!! (Bij deze alvast sorry aan mijn medereizigers). Ondanks dit lijkt mij Expeditie Masaya toch heel gaaf. Ik heb er een jaartje zonder carnaval en alaaf wel voor over.

Goede voorbereiding met Spaans: me gusta…
Om een beetje voorbereid te zijn en om een goede eindpresentatie te kunnen maken, is Expeditie Masaya vanaf november gestart met een voortraject van 8 weken. Wanneer we terug komen uit Nicaragua hebben we nog 6 weken een natraject! Ik en dus nu al druk met de voorbereidingen waaronder Spaans! En eerlijk gezegd gaat het me beter af dan ik dacht! Ik kan mijzelf al voorstellen voor het geval dat ik daar een knappe Masayaan tegenkom, namelijk: Me llamo Anne, como te llamas? Encantado de conorcelle! (ofzoiets). Me gusta mucho om naar Masaya in Nicaragua te gaan. Expeditie Masaya: Spannend!!

De 2de bijeenkomst is weer voorbij, en iedereen is razend enthousiast.
De indeling van de bijeenkomst liep anders dan gepland was, maar wij zijn een flexibele groep en we gingen mee met de “flow”.
Als eerste, even bij de les blijven, de facturen van de GGD (ook dit moet gebeuren). Wordt het vergoed door de verzekering of niet? Zo kom je toch weer toch het besef dat er nog veel geregeld moet worden.
Tijd voor wat leuks, een teambuilding opdracht, met de naam het gestrande vliegtuig (volgens mij willen ze ons bang maken, voor we überhaupt dat vliegtuig instappen om naar de andere kant van de wereld te vliegen!) Maar goed iedereen doet gezellig mee. Gelukkig komt het niet tot slaande ruzie, en al gauw hebben we een mooie lijst van spullen die we eventueel uit het vliegtuig willen redden.
Tegen de tijd dat we klaar zijn met het spel, is het andere lokaal weer vrij en kunnen we weer naar het AB-lokaal (de home-basis van de Activiteiten Begeleiding). Eenmaal daar, gaan we Spaans oefenen. Met een mooi lijstje die we de vorige keer hebben gekregen, gaan we aan de slag. Moeilijk hoor, dat uitspreken. De v spreek je uit als een b, de j wordt een g, de ll is een j en ga zo maar door. Een dan komt het beruchte woord van de avond. Ganzo (=gans). Me llamo ganzo, wordt er opeens gezegd (met andere woorden, mijn naam is gans) En je raadt het al, de toon is gezet voor de avond.
Als vervolg op de Spaanse les, wordt er nog een liedje afgespeeld, wat we moeten gaan leren en mogen vertalen. Huiswerk, blergh, denk je er vanaf te zijn. Ja, ook hier wordt het KEIhard bikkelen. Gelukkig doen we dit dan ook met plezier, want Spaans is leuk. Het is Ganzo leuk .
De laatste opdracht van deze avond is het maken van leerdoelen. Wat wil je nog leren of wil je verbeteren tijdens het voortraject, de reis zelf of tijdens het na-traject. Er waren verschillende mooie leerdoelen en ik hoop dat ieder dat deze ook gaat en mag bereiken.
De tijd is om, afscheid nemen, wie moet er naar het station? De laatste dingetjes worden geregeld en we verlaten de school.

Ik kijk uit naar de volgende bijeenkomst!

Vandaag was de eerste bijeenkomst van Expeditie Masaya. De groep is erg enthousiast en open minded.
We hebben deze bijeenkomst elkaar beter leren kennen en wat basisgegevens en informatie gedeeld. Maandag en dinsdag gaan we met groepen naar de GGD voor de injecties. Ik kijk alweer uit naar de volgende bijeenkomst.

Eind februari vertrekken 10 Helicon-studenten naar Masaya. Naar een pittige selectie starten de 10 gelukkigen vandaag met het voorbereidingstraject. Ze maken nader kennis met elkaar, beginnen voorzichting met hun eerste woordjes spaans en krijgen heel veel informatie over zich heen. Heel spannend allemaal!

Vanuit thuis gaat het project toch nog verder en krijgen we van Carlos mooie foto’s van de Bomberos met de nieuwe TAS waar zo lang op gewacht is. Eindelijk dus, dat het voor ze mag lukken om zonder onze instucties toch wegwijs te worden met deze nieuwe auto. Op de foto’s is te zien dat Johnny het hogedrukpistool al heeft gevonden. Wat was ik daar graag bij geweest om alle reactie’s te horen en om de gezichten van de jongens te zien.

Voor de jongens in Masaya, veel succes met deze mooie nieuwe auto en ik hoop dat we er samen nog een keer mee oefenen / uitrukken.

Groeten, Gerard.

Vanuit het zonnige Barcalona, krijg ik hier net het berichtje te lezen.

De truck is aangekomen in Masaya en de heren hebben hem gewassen.

Voor nu weet ik ook niets meer, maar zodra ik meer weet komt het jullie kant op.

En aan dit sprookje zit ook weer een goed einde.

Otto

Dag 9, de laatste voor we morgenvroeg om 4.00U door de Bomberos op het vliegtuig worden gezet. Ik hoop dat mijn maag het volhoudt, begint meer een centrifuge te lijken. Bij de kazerne het bekende handen schudden en een boksbegroeting, dat komt dus hier vandaan Lucky. Als iedereen klaar is op naar Tonio Senz, de autosloper voor de eindoefening, is de bedoeling, maar het beloofde wrak is niet binnen gekomen. Geen eindoefening dus. Hij beloofde ons er voor de volgende keer 10 wrakken, dat is dus vast geregeld. Voor we gaan vraag ik nog of hij aan de picknicktafel gedacht heeft, die hij beloofd had voor de jongens. We mogen hem direct meenemen, op het dak van de TAS, super vind ik dat. Het was mijn eigen kleine projectje, kan die oude vieze tafel de keuken uit, een bloemetjeszeil erop en listo (klaar). Op de kazerne hebben we nog wat gestabiliseerd en met de HD kussens geoefend en rond 12.30U zat het oefenprogramma erop en sta ik op mijn laatste reserve te draaien. Geef iedereen een hand en in een streep naar het hotel. Na wat lokale paardepillen staat mijn maag (centrifuge) in eens stil. Later in de middag met een paar bomberos nog naar de oude markt geweest en wat gedronken en wat gekletst over thuis. Wat voor hun belangrijk is, is eigenlijk hetzelfde als bij ons. Om 18.00U is het officiële afscheid met mooie woorden en de certificaten. Het is voor mij de 1^e keer in Masaya, aan het einde nog iets zeggen over mijn verblijf hier is niet echt moeilijk voor me als je hier iets doet dan doet het er ook toe. Simpele dingen als verlopen te maken, maar ook het trainen. Als de mogelijkheid er is dan is dit voor mij niet de laatste keer. Het werk wat Otto en ik hier hebben kunnen doen helpt echt. De brandweer hier is belangrijk, niet alleen voor brand maar ook sociaal, er lopen hier jongens die anders zeker aan de lijmpot hadden gezeten. Maar ook die worden hier geholpen en krijgen af en toe wat schoon water of eten, het is meer een leerproject met een paar slimmerikken er tussen die de boel draaiende houden. Het doet er dus toe. Ik hoop dat de samenwerking tussen de Bomberos en ssnm/brw Nijmegen nog velen verhalen oplevert.

Gr, Gerard.