Stel je voor: Wim Kok is nog steeds premier en laat zijn Socialistische Jeugd een fotocollage van hemzelf en zijn partner op Facebook plaatsen. Het is een foto van dertig jaar terug en een foto van nu. Zijn regering doet er alles aan om de slogan ‘Eenheid van allen voor allen’ bekend te laten zijn. Zoiets zag ik vandaag op Facebook van de Sandinistische Jeugd van het presidentiële echtpaar (Facebook Sandinistische Jeugd). Adres: Promotoría Solidaria (solidariteitspromotie) Somos juventud, construyendo uni2 la Justicia Social… Somos Nicaragua: Amor, PAz y Vida!!! (Wij zijn de jeugd, die verenigd de sociale rechtvaardigheid opbouwt… Wij zijn Nicaragua: Liefde, VREDe en Leven!!!
We zien de bebaarde Daniel en Rosario in de tachtiger jaren van de vorige eeuw en dertig jaar later opnieuw Daniel, nu met een buikje, en Rosario behangen met kettingen, ringen en armbanden. EENHEID zegt de foto en het onderschrift is: omdat ondanks het verstrijken van de tijd jouw idealen stevig overeind blijven.

Knap gedaan, uit communicatie-oogpunt, hoewel, het was in die jaren tachtig helemaal niet zo koek en ei tussen die twee, al bleven ze wél bij elkaar. Twee commentaren heb ik er uitgelicht:
– Danny Gill López: wat je binnen jezelf hebt, is wat je kunt geven….Nicaragua Christelijk, socialistisch en solidair….. WE GAAN VAN OVERWINNING NAAR OVERWINNING! God zegene president Daniel en kameraad Rosario.
– René Vallecillo: ze zeggen, ik weet het niet zeker, maar ze zeggen dat ze in feite niet bij elkaar slapen, “zeggen ze”.

Familie: Daniel Ortega-Rosario Murillo en hun acht kinderen. Ortega en Murillo regeren het land, hoewel illegaal gekozen en benoemd. Ortega was president van 1984-1990, van 2006-2012 en opnieuw, maar nu illegaal, aangetreden in 2012.
Partij: het regerende FSLN (Frente Sandinista de Liberación Nacional), opgericht in 1961. Vlag: rood van de overwinning, zwart van de dood. Oorspronkelijk een guerrilla- en bevrijdingspartij met duidelijk socialistische invloeden.
Alba/Albanisa: het machtige verzamelblok van alle soorten van bedrijven, gestart in 2007. Beheerst de export naar Venezuela. Is een voorbeeld van een van de grootste privatiseringen van overheidsbemoeienis, zoniet de grootste,  in de geschiedenis van het land.
Staat: Nicaragua. De vermenging van staats-, partij- en familiebelangen is vaker voorgekomen. Dictatorsfamilie Somoza (1936-1979) is het extreme voorbeeld, gevolgd door de corrupte ex-president Arnoldo Alemán (1997-2002).

Het komt nauwelijks voor dat de pers hier schrijft over zaken als privé-leven en de portemonnee van politici. Vorig jaar werd een boekje opengedaan over de voorzitter van de Kiesraad, Rivas Reyes, oorspronkelijk liberaal en handlanger van Alemán. De man bezit privé-vliegtuigen en luxe huizen in Nicaragua en Costa Rica. Hij is degene die de verkiezingsfraude leidde in 2008 en 2011 waardoor het FSLN een grote overwinning behaalde. Dagblad La Prensa publiceerde foto’s van villa’s van FSLN-kopstukken. Dat deed zeer, want het imago van ‘arme sloebers’ viel aan duigen. Niks mis met op eigen kracht verdiende huizen, maar in dit geval gaat het om het zelfgeschapen imago.
Onlangs publiceerde La Prensa (La Prensa 24 januari 2012) over de bezittingen en rijkdommen van Alba, het FSLN en de familie Ortega-Murillo. Daarin komt ook de verbinding met de staat tot uitdrukking.

ALBA is een samewerkingsverband van Venezuela, Cuba, Bolivia, Ecuador, Nicaragua en enkele Caribische staatjes. Opgericht door Hugo Chávez die feitelijk via de petroleum dit verband domineert. Daarvan afgeleid is Albanisa, waarin Nicaragua en Venezuela samenwerken. In 2007 opgericht en volgens Chávez zelf via een overeenkomst tussen de twee staten. Als dat zo is, zal er een geweldige schuld ontstaan, want jaarlijks komen er honderden miljoenen dollars vanuit Venezuela binnen als lening.
Albanisa wordt mede geleid door ‘Chico’ López, de penningmeester van het FSLN. Er is grote verwarring ontstaan over de banden tussen alle bedrijven, die in Albanisa zijn gevormd, met de staat, de presidentiële familie en hun partij. Het is een van de machtigste spelers, zoniet de machtigste, in de Nicaraguaanse economie. Welke bedrijven zijn dat?
Alba Caruna: vóór 2007 een onbeduidende kredietinstelling, nu een machtige semi-staatsbank die 50 procent beheert van de petroleum-rekening met Venezuela. Dan hebben we het over naar schatting 300 miljoen dollar dit jaar. Te besteden waaraan, door wie? Wie zal het zeggen?
Alba Generación: installaties voor opwekking van thermische energie met een capaciteit van 600 megawatt, de grootste in het land.
Alba Transport: werkt met transport-coöperaties uit Managua waaraan bijvoorbeeld de Russische bussen worden verkocht. Er is op zijn minst twijfel of ook andere dan met het FSLN gelieerde organisaties mee kunnen doen.
Alba Equipos: beheert zware apparatuur voor de bouw en strijkt contracten op van de overheid voor wegenbouw en huizen.
Alba Forestal: houthandel. Zou een vergunning hebben gekregen voor het verhandelen van alle bomen, gevallen door de orkaan Felix in 2007.
Alba Alimentos: controleert de export van voedselproducten naar Venezuela.

Wordt vervolgd.

Expert in belastingen en wetgeving  Julio Báez spoorde de parlementaire oppositie, lees de PLI, via de krant El Nuevo Diario aan om een einde te maken aan enkele enorme gunsten die parlementariërs genieten. Waarom aan de oppositie? Omdat die in verkiezingstijd kritiek geleverd heeft op die appetijtelijke privileges die hen illegaal verleend worden. Dan wordt hier nog niet eens gesproken over het maandsalaris van 5 duizend dollar dat ze toegestopt krijgen. Dat is ruim drie keer zoveel als het gemiddelde minimumloon van een jaar.

Báez noemt allereerst de zogenaamde ‘libres’ die nog dateren uit de tijd van Somoza, daarna afgeschaft en door de corrupte ex-president Alemán in 1997 weer ingevoerd. Daarna afgeschaft en opnieuw ingevoerd, maar niet correct volgens Báez en daarom onwettelijk. Het gaat om 180 parlementsleden en 40 leden van het Midden-Amerikaans parlement, inclusief vervangers. Zij pakken in vijf jaar tijd illegaal vier miljoen dollar af van de fiscus omdat ze twee auto’s  (ongeacht de grootte ervan) zonder belasting mogen invoeren.
Ook zonder enige legale basis, schrijft Báez, krijgt ieder parlementslid maandelijks gratis 760 liter brandstof om zijn “parlementaire plichten” te vervullen. Dat staat gelijk aan ongeveer 900 dollar als de gewone burger ze zou gebruiken. Ze betalen er geen belasting over.
En dan hebben we nog de bijna 19 duizend dollar die iedere parlementariër jaarlijks krijgt om er naar eigen goeddunken ‘goede werken” mee te doen. Zoals ‘beurzen’ en ’sociale hulp’, maar zonder enige controle en zonder enige wettelijke beperking.

Dat is wat er gebeurt met de belastingen van de Nicaraguanen, schrijft Báez. En, zo vraagt hij zich af, zal de nieuwe oppositiepartij stilletjes van zijn lekkere financiële taart gaan smullen of deze obscure privileges publiekelijk aanklagen en gaan strijden voor de afschaffing ervan? Ervan uitgaande dat de rest, dat wil zeggen het zich revolutionair, christelijk en solidair noemende FSLN, niks zal ondernemen, net zomin als in de afgelopen vijf parlementsjaren.
Tot slot schrijft Báez dat hij bij dit alles moest denken aan het volgende verhaal: een provocerende meneer, misschien wel een parlementslid, vroeg aan Moeder Teresa van Calcutta tot hoever hij moest gaan in zijn sociale verplichting. Ze antwoordde: “Tot het pijn doet, jongen, tot het pijn doet”.

In november dit jaar zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Presidentsvrouw Murillo heeft al gemeld dat regeringspartij FSLN in ieder geval 130 van de 153 gemeentes wil veroveren. De partij beschikt al, door de fraude in 2008, over 110 gemeentes.

De FSLN is al in een vroeg stadium bezig met het aanwijzen van kandidaten. Dat aanwijzen moet je letterlijk nemen. De afgevaardigde van Ortega, Nelson Artola, gaat naar gemeentes om te vertellen wie de kandidaat zal zijn bij de komende verkiezingen. Onverwacht blijkt dat nu problemen op te leveren. In enkele plaatsen nemen kaderleden van het FSLN geen genoegen met die aanwijzing. Ze vinden het een aanfluiting van de leus ‘het volk is president’ die door Ortega-Murillo wordt gehanteerd. Artola deed een beroep op de eenheid en discipline van het kader, maar vertelde de pers dat dit nou net een uiting is van de democratie binnen zijn partij. Afijn, je zou kunnen zeggen, dat moet die partij zelf maar weten.
Veel ernstiger is echter dat het FSLN zittende burgemeesters aanwijst en dat is verboden volgens de grondwet. Een burgemeester mag geen twee termijnen na elkaar zijn ambt vervullen. De partij baseert zijn illegale daad op een besluit van zes FSLN-leden van de Hoge Raad die ook Ortega toestonden om zich illegaal te laten herverkiezen. Normaal gesproken staat niemand boven de grondwet en kan alleen het parlement met tweederde meerderheid een wijziging doorvoeren. Dat was onmogelijk in de vorige periode. Nu zou dat wél kunnen omdat de FSLN via fraude sinds 10 januari een grote meerderheid heeft in het parlement.

Spotprent in El Azote, zondag 29 januari:
Presidentsvrouw Rosario Murillo, Hare Hoogheid Profetes heeft gesproken: “Het Volk Burgemeester, we gaan voor de rest”.
“De resultaten van de volgende gemeenteraadsverkiezingen zijn klaar. We worden alleen opgehouden door de verkiezingen zelf.”
El Nuevo Diario over verzet kader FSLN

Ruim 2200 aankomende studenten proberen een van de 1600 beschikbare plekken te krijgen op de technische universiteit (UNI) in hoofdstad Managua. De cijfers van de toelating en van hun middelbare school zijn daarbij bepalend.
Slechts 149 van hen haalden het minimum van zestig punten bij het examen wiskunde, omgerekend 6,6 procent, net iets meer dan vorig jaar. Volgens de algemeen secretaris van de UNI zijn de studenten op bepaalde onderdelen gewoon slecht voorbereid. De twee beste aspiranten die respectievelijk 100 en 95 punten haalden, zijn afkomstig uit het dorp Diriomo. Zij krijgen een studiebeurs vanwege hun prestaties.
De overgebleven 1451 plaatsen  worden verdeeld onder degenen die niet geslaagd zijn, onder voorwaarde dat ze een bijscholingscursus volgen.
Zie ook resultaten UNAN Managua